Ben hiç olamadım bu kentte senden sonra
Karışamadım kalabalığına
Yürüyemedim değil belki sokaklarında
Ama yürütemedim sensizliği
Hani o gittiğin günden beri
Ne Pierre Loti zevk verdi eskisi gibi
Ne de Gülhane...
Artık Haydarpaşa gülümseyerek bakmıyor karşıya geçerken
Kız Kulesi eskisi gibi ihtişamlı görünmüyor gözüme
Balık ekmeğin tadı yok sensiz Eminönü'nde
Galata'da içilen biralar haram...
Çamlıca'nın manzarası sensizliği gösteriyor sadece
Senin kahkahaların olmadan Nevizade'nin tadı yok
Ya Kadıköy'e ne demeli?
Şimdi tam da kar yağmaya başlamışken...
Sen severdin karda dolaşmayı
Üşürdük beraber bu şehrin sokaklarında
Şimdiyse
Bembeyaz karlar düşerken kapkaranlık geceye
Ben yine özlemimle başbaşa
Sana hasret sana tutsak...
Sessizlik içinde bir hayaldeyim
İçimde sensizlik
Sen sesimdin benim
Şimdi sensiz gecelerde
Kabusum bu sessizlik...
